Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Είναι γεγονός ότι όταν είσαι απέξω και κρίνεις -κάτι που το κάνουμε όλοι μας- το να μπεις σε λεπτομέρειες, συνήθως σε οδηγεί μακριά από την ουσία της συζήτησης. Ο Παναιγιάλειος δέχτηκε δεύτερη συνεχόμενη εντός έδρας «σφαλιάρα» για διάφορους λόγους, κυρίως αγωνιστικούς. Αυτή τη φορά ο Εθνικός Σκουλικάδου (με όλο το σεβασμό στο σύλλογο της Ζακύνθου αλλά το θέτω συγκριτικά με τον Παναιγιάλειο και την ιστορία αμφοτέρων) κατάφερε να πανηγυρίσει σαν να πήρε το… Τσάμπιονς Λίγκ μέσα στο Αίγιο.
Το πρόβλημα, ωστόσο, για μένα εστιάζεται στο γεγονός ότι κάποιοι θεώρησαν ότι το υπάρχον ποδοσφαιρικό τμήμα μπορεί να διαχειριστεί τις χτυπητές αδυναμίες του και να διατηρήσει την ομάδα στην κατηγορία. Όμως όταν η ομάδα δείχνει μπερδεμένη χωρίς ξεκάθαρη στόχευση στη δημιουργία και χωρίς το απαιτούμενο πάθος για την επίτευξη του στόχου κόντρα σε βατούς αντιπάλους στο «σπίτι» της, τι ακριβώς θα συμβεί εκτός έδρας με αντιπάλους λίγο πιο έμπειρους στην κατηγορία;
Η κατανόηση της πραγματικότητας θεωρώ ότι είναι η βάση για να κάνεις το επόμενο βήμα. Όταν αυτός ο Παναιγιάλειος δεν μπορεί να διαφυλάξει το «σπίτι» του απέναντι σε «συνοικιακές» ομάδες, τι πρέπει να περιμένω παρακάτω;
Είναι γεγονός ότι ο Παναιγιάλειος αλλά κι όλες οι ομάδες έχουν πολλά ελαφρυντικά λόγω της οικονομικής κατάστασης που έχουν περιέλθει, απόρροια της υγειονομικής κρίσης που βιώνει όλος ο πλανήτης. Και αυτό το έχουμε κατανοήσει όλοι και έχουμε καταγράψει πολλές φορές το πόσο σημαντικό είναι να σταθούμε όλοι στο πλευρό της ομάδας. Όμως για τον περίγυρο μίας ομάδας που στηρίζεται στον κόσμο της, περισσότερο από τα αποτελέσματα θεωρώ ότι μετράει το γεγονός της σταδιακής ή μερικής εξέλιξης. Βλέπετε καμία εξέλιξη από την επανέναρξη του πρωταθλήματος;
Ο φίλαθλος του Παναιγιάλειου είναι πιστός και νοιώθει. Το έχουμε διαπιστώσει πολλάκις αυτό. Όταν η ομάδα έχει άσχημα αποτελέσματα, αλλά βελτιώνεται και κυρίως κάνει τα βασικά σωστά, δεν πρόκειται να διαμαρτυρηθεί. Θα υπάρχει βέβαια μερίδα γκρινιάρηδων, αλλά τίποτα περισσότερο. Το μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται όταν φαίνεται ότι δεν υπάρχει προοπτική. Όταν αυτό που βλέπει, αντί να βελτιώνεται, χειροτερεύει.
Για όσους δεν το έχουν κατανοήσει, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ο Παναιγιάλειος να αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο στο «ιδιαίτερο» πρωτάθλημα που βιώνουμε. Και υπάρχει περίπτωση να μας μείνει η άποψη ότι «πληρώσαμε» ακριβά το παγκόσμιο υγειονομικό πρόβλημα με τις γνωστές οικονομικές συνέπειες του. Για μένα δεν μπορείς να κρίνεις το όποιο πλάνο σοβαρά επειδή αντιμετώπισες μία ιδιαίτερη κατάσταση, την οποία όμως τη βίωσαν όλοι. Ακόμα και οι «συνοικιακές» ομάδες που έρχονται στο Αίγιο και κάνουν… πάρτυ.
Αυτή η προσέγγιση ανήκει σε ομάδες που μπορούν να ικανοποιηθούν με δικαιολογίες και τα «αν». Το ποδόσφαιρο χαρακτηρίζεται από την εξέλιξη, από την ταυτότητα που έχει κάθε ομάδα. Το ποδόσφαιρο εξαρτάται κι από το αποτέλεσμα. Ο Παναιγιάλειος δεν έχει ούτε διάρκεια, ούτε εξέλιξη, ούτε ταυτότητα, ούτε παίρνει φυσιολογικά -γι’ άλλες εποχές- αποτελέσματα. Όλοι όσοι ενεπλάκησαν σε αυτό, ας κάνουν την αυτοκριτική τους. Υπάρχει ακόμα χρόνος για να γίνει ότι είναι απαραίτητο και να μείνει η ομάδα μακριά από κινδύνους. Το θέμα είναι να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος…

ΥΓ: Εύχομαι σε όλους Καλή Ανάσταση και Υγεία! Γρήγορα να έχουμε πίσω αυτά που πριν να χρόνο πριν τα θεωρούσαμε δεδομένα!