Η αποτυχημένη… εξέγερση και το «μελανόλευκο» διάβασμά της

0
35

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Το καλύτερο ποδοσφαιρικό νέο με τοπικό ενδιαφέρον, των προηγούμενων ημερών, είναι η επιστροφή του Παναιγιάλειου στα νικηφόρα αποτελέσματα και μάλιστα εκτός έδρας. Η Αιγιώτικη ομάδα έδειξε αντίδραση, μετά την εντός έδρας «σφαλιάρα» της επανέναρξης και πήρε τρεις πολύτιμους βαθμούς που την φέρνουν πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου της παραμονής, σε μία αγωνιστική περίοδο που χαρακτηρίζεται από πολλές ιδιαιτερότητες λόγω της πανδημίας. Βέβαια το αποτέλεσμα στην Κεφαλονιά, υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα έχριζε ιδιαίτερης αναφοράς μιας και θα ήταν αναμενόμενο και φυσιολογικό. Όμως η δεδομένη αποδυνάμωση της γραμμής κρούσης των «μελανόλευκων», η κακή εικόνα και η ήττα στην επανέναρξη, αλλά και οι ιδιαιτερότητες της επιστροφής στην αγωνιστική δράση μετά από αρκετούς μήνες, είχαν καταστήσει επιβεβλημένη την κατάκτηση της νίκης στο νησί του Ιονίου προκειμένου η ομάδα να παραμείνει μακριά από τον όποιο βαθμολογικό κίνδυνο.
Όμως, τις προηγούμενες ημέρες, υπήρξε και μία εξέλιξη η οποία έμμεσα μπορεί να διδάξει ή να υπενθυμίσει τη δυναμική της «Μαύρης Θύελλας» η οποία για διάφορους λόγους δε φαίνεται να είναι «ενεργή». Και συγκεκριμένα αναφέρομαι στο αποτυχημένο «πραξικόπημα» κάποιων δυνατών συλλόγων της Ευρώπης, οι οποίοι βρήκαν το… δάσκαλό τους στις τάξεις των φιλάθλων τους. Μπορεί οι ευρωπαϊκοί θεσμοί του ποδοσφαίρου και όχι μόνο να αντέδρασαν -ως όφειλαν- στην άπληστη συμπεριφορά των εν λόγω δυνατών και πολυδιαφημισμένων συλλόγων, όμως το καίριο «χτύπημα» το δέχτηκαν από τους φιλάθλους τους. Η δικαιολογημένη αντίδρασή τους, υποχρέωσε τους περισσότερους συλλόγους να κάνουν άτακτη υποχώρηση και μάλιστα απολογούμενοι.
Αυτή η εξέλιξη απέδειξε για μία ακόμη φορά τη δυναμική που έχουν οι φίλαθλοι όλων των ομάδων στη διαφύλαξη του αθλήματος αλλά και της αξιοπρέπειας των συλλόγων τους. Κάτι το οποίο, προφανώς, στο «μελανόλευκο στρατόπεδο» έχουμε λησμονήσει. Οι φίλαθλοι του Παναιγιάλειου που αποτελούν τον 12ο παίκτη της ομάδας, για κάποιους λόγους λογικούς ή παράλογους έχουν αποστασιοποιηθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μία μικρή ομάδα φιλάθλων-παραγόντων να «τρέχει» την ομάδα με τις περιορισμένες δυνάμεις που διαθέτουν, στηριζόμενοι κυρίως στην αγάπη τους για το σύλλογο. Αυτή η κατάσταση «κρύβει» αρκετούς κινδύνους και κάποιους από αυτούς τους βλέπουμε στην τρέχουσα περίοδο, όπου όλα γίνονται με μεγάλη δυσκολία.
Ο Παναιγιάλειος μας χρειάζεται όλους κοντά του, αρχικά για να «κλειδώσει» το στόχο της παραμονής και στη συνέχεια για να κάνει το σωστό «restart». Ο κόσμος του είναι αυτός που θα τον κάνει πολύ δυνατό, στηρίζοντας την ομάδα με όποιο τρόπο είναι εφικτός και ο κόσμος του είναι αυτός που θα κάνει την ομάδα ενδιαφέρουσα για κάποιους που θέλουν να ασχοληθούν με το σύλλογο. Και δεν μιλάω για τον πρώτο… τυχόντα, διότι δύσκολα «τυχαίοι» θα θελήσουν να έρθουν στην ομάδα γνωρίζοντας ότι η κερκίδα απαιτεί σωστή διοίκηση και λειτουργία. Θα πρέπει τα δρώμενα των ευρωπαίων φιλάθλων να μας αφυπνίσουν και να μας δώσουν την ώθηση για να συνεισφέρουμε όλοι μαζί στη δημιουργία μίας νέας «μελανόλευκης» εποχής που θα αποτελέσει συνέχεια της καλής παρουσίας των προηγούμενων χρόνων στις επαγγελματικές κατηγορίες.