Η σπουδαιότητα της συνέχειας και η πειθώ στον 12ο παίκτη του

0
144

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Είναι γεγονός ότι η απογοητευτική τελευταία διετία, στον Παναιγιάλειο, δεν έφερε μόνο απανωτούς υποβιβασμούς. Έφερε κάτι πολύ χειρότερο, το οποίο σίγουρα δεν το αξίζει ο σύλλογος και η ιστορία του. Την απαξίωση. Μία εξέλιξη, σίγουρα, δυσάρεστη κι επίσης σίγουρα σε καμία περίπτωση αποδεκτή.
Όλο αυτό το σκηνικό, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι κάτι το οποίο ο ίδιος ο σύλλογος καλείται και πρέπει να αλλάξει, ή αν θέλετε να βάλει πρώτος τις βάσεις για να το αλλάξει. Και αυτό είναι που κάνει τόσο σημαντική τη φετινή χρονιά για το μελανόλευκο σύλλογο. Κυρίως μετά από δύο χρόνια μεγάλης απογοήτευσης, λανθασμένων χειρισμών και χωρίς ίχνος προοπτικής. Αντιλαμβάνεται ο οποιοσδήποτε -ο οποίος ενδιαφέρεται πραγματικά για την ομάδα- ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται, πόσο σημαντική είναι η φετινή αγωνιστική περίοδο για τον σύλλογο.
Κι όμως όση σημασία έχει για έναν τόσο σημαντικό στόχο, όπως ο πρωταθλητισμός στο τοπικό πρωτάθλημα, δεν έχει μεγαλύτερη από αυτό που πραγματικά παίζει ο Παναιγιάλειος στην νέα αγωνιστική περίοδο.
Το «μελανόλευκο» συγκρότημα στην πραγματικότητα παίζει το μέλλον του. Αν η όποια προσπάθεια εγκλωβιστεί σ’ ένα κακό παιχνίδι ή αντίθετα σ’ ένα πολύ καλό ματς, δύσκολα θα έχει συνέχεια. Το πιο σπουδαίο ζητούμενο δεδομένα είναι αυτό: Η συνέχεια…
Αυτή δεν μπορεί να την εξασφαλίσει ούτε καν η ίδια η κατάκτηση του «εισιτηρίου» για την επιστροφή του σε Εθνικά πρωταθλήματα ή αν θέλετε περιφερειακά. Θα την εξασφαλίσει μία πορεία διαρκείας, συνέπειας και ασφαλώς αξιοπρέπειας. Επίσης, ένα πλάνο το οποίο δεν θα κριθεί σε 180 ή 270 ή 700 λεπτά. Αλλά σε μία πορεία μηνών που θα δείχνει πρόοδο, αγωνιστική και μη, εξέλιξη. Πάντα, βέβαια, στο μέτρο του δυνατού. Μέχρι εκεί που μπορεί ή αν θέλετε μέχρι εκεί που θα της επιτρέπει η βοήθεια που θα λαμβάνει από φιλάθλους και χορηγούς, αναφορικά με το συνολικό τρόπο λειτουργίας του συλλόγου.
Και αυτό είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας. Είναι γεγονός ότι τα πρώτα δείγματα γραφής κρίνονται θετικά, με την προσέλευση των φιλάθλων να έχει ανοδική τάση. Στοιχείο το οποίο μπορεί από μόνο του να δώσει την απαιτούμενη ώθηση για την προσδοκώμενη επανεκκίνηση. Διότι απλά κι αποδεδειγμένα ο 12ος παίκτης είναι ικανός για να κάνει οποιαδήποτε ανατροπή εφικτή.
Για να τον φέρεις, όμως, μπροστά στην οποιαδήποτε πρόκληση θα πρέπει η ομάδα να αρχίζει να φτιάχνει το μέλλον της σωστά. Και για να το κάνει αυτό πράξη, όσο δύσκολο κι αν φαντάζει -και είναι- αυτό, θα πρέπει κάθε στιγμή της -είτε είναι αγωνιστική είτε όχι- να λειτουργήσει σωστά. Ομαδικά. Και με πλάνο. Αυτό παίζεται τη φετινή χρονιά, περισσότερο από οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Διότι όταν θα έχει εξασφαλίσει την πρωτιά, αν όλα τα υπόλοιπα πάσχουν, τότε δεν θα έχει κανένα απολύτως νόημα…