Πρέπει να τα αλλάξουν όλα…

0
18

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Μπορεί να βρισκόμαστε εν μέσω προσπάθειας …κανονικότητας στον Παναιγιάλειο, ωστόσο επουδενί δεν πρέπει να ξεχνάμε το μάθημα του πρόσφατου παρελθόντος που λάβαμε και κυρίως δεν πρέπει να δημιουργούμε προσδοκίες για το άμεσο μέλλον μεγαλύτερες του εφικτού βεληνεκούς…
Και επειδή η επανάληψη -ως γνωστόν-  είναι η μήτηρ της μαθήσεως, ας «φρεσκάρουμε» κάποιες αρνητικές αναμνήσεις μας. Λοιπόν το πρώτο επτάμηνο του τρέχοντος έτους είναι γεγονός ότι ζήσαμε -επιεικώς- κωμικοτραγικές καταστάσεις. Μία ομάδα ζούσε μία σκληρή πραγματικότητα γνωρίζοντας απαξιωτικές καταστάσεις, δεν λειτουργούσε τίποτα ορθολογικά, λίγους οπαδούς να έρχονται στο γήπεδο «οπλισμένοι» σίγουρα με πολύ υπομονή και μετά τον αναμενόμενο υποβιβασμό, το απόλυτο «μηδέν» σε διοικητικό επίπεδο, παρά τις διαβεβαιώσεις του «θεωρητικού» παράγοντα για νέο ξεκίνημα. Τελικά η κατάληξη ήταν γνωστή κι αναμενόμενη από τους περισσότερους. Ετσι μία ντροπιαστική περίοδος στην ιστορία του συλλόγου «έκλεισε». Μία περίοδος που δεν πρέπει κανείς να τη διαγράψει, αλλά να την κρατήσουμε στον …σκληρό δίσκο του μυαλού μας ως ιδανικό παράδειγμα προς αποφυγή.
Και πάμε στο τώρα και στα νέα διοικητικά δεδομένα που δημιουργήθηκαν στο …και ένα, προτρέποντας σ’ ένα νέο ξεκίνημα με Αιγιώτικα χέρια και πολλές-πολλές δυσκολίες. Δεν ξέρω τι μπορεί να πετύχει η νέα τάξη διοικητικών πραγμάτων. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρέπει να τα αλλάξει όλα. Να δώσει όραμα κι ελπίδα. Να χαρίσει φιλοδοξία. Να επαναφέρει τον ταλαιπωρημένο κόσμο στο γήπεδο με προσδοκίες εφάμιλλες των πραγματικών δυνατοτήτων του συλλόγου και να διώξει μία και καλή τον προβληματισμό και τη μιζέρια. Ο Παναιγιάλειος πρέπει να αγωνίζεται με το κεφάλι ψηλά και όχι σαν «γατάκι» ανάμεσα στα θηρία που θέλουν να τον περιπαίξουν…
Είδαμε και ζήσαμε τα χειρότερα. Τώρα που αυτά ανήκουν στο πρόσφατο παρελθόν, ας στηρίξουμε όλοι όσο μπορούμε τη νέα προσπάθεια που ξεκίνησε. Αυτούς που δεδομένα θα προσπαθήσουν γιατί γουστάρουν το σύλλογο και θα παλέψουν με όσες δυνάμεις έχουν διαθέσιμες. Και αναφέρομαι τόσο στο διοικητικό, όσο και στο τεχνικό «μέτωπο». Υπομονή έχουμε. Και μάλιστα αρκετή. Αποδείχτηκε περίτρανα από τις αρχές του χρόνου, με όλα όσα έγιναν. Μία μεταβατική περίοδος, με την ελπίδα πως τα πράγματα αλλάζουν, μπορεί να τη χωνέψει και να την στηρίξει ο κόσμος. Αρκεί να μην τον κοροϊδέψει από δω και πέρα κανένας…