Τα ίδια και τα ίδια…

0
19

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Στο ίδιο έργο θεατές και σαν να μην πέρασε μία μέρα, ήταν η παράσταση της Βέροιας. Να μπαίνεις καλά, να ξεκινάς με τον πλέον ιδανικό τρόπο, να το πας από δω, να το πας από κει και τελικά να καταφέρνεις να μην παίρνεις τίποτα βαθμολογικά. Παρά μόνο πίκρα, έντονο προβληματισμό και ένα μεγάλο ερωτηματικό για το άμεσο μέλλον, αγωνιστικό κι όχι μόνο…
Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε αυτό το …έργο και φοβάμαι ότι δεν θα είναι η τελευταία, τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει ο φετινός εφιάλτης. Σίγουρα είναι κουραστικό, σίγουρα είναι ψυχοφθόρο και δυστυχώς δείχνει να είναι η σκληρή πραγματικότητα, η οποία στην παρούσα φάση δεν δείχνει πιθανή να αλλάξει, ότι και να λέει η τεχνική ηγεσία, ότι και να λέμε εμείς που γράφουμε και γενικά όσο και να παρακαλάμε όλοι μας. Μιλάμε για μία χρονιά «δολοφονημένη» όπου ως μοναδικός στόχος, αναπόφευκτα και με περίσσια ευχολόγια, έχει τεθεί να τελειώσει με το λιγότερο δυνατό «τσαλάκωμα» -παραμονή- στο ήδη «ταλαιπωρημένο» προφίλ του συλλόγου.
Πάντως η έκτη συνεχόμενη -αγωνιστικά- ήττα δεν είναι το μοναδικό κακό. Αυτό συμβαίνει και σε ομάδες πολύ μεγαλύτερου βεληνεκούς που απλά δεν είναι στο… φεγγάρι τους. Το γεγονός ότι είχε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να κάνει ένα νέο βαθμολογικό και ψυχολογικό «restart», όπως αντίπαλος υπό αποχώρηση από το πρωτάθλημα, ποδοσφαιριστές απροπόνητοι ή αν θέλετε με ελλιπής προετοιμασία, γκολ από τα αποδυτήρια και τελικά τα «θαλάσσωσε», δείχνει πολλά. Ο Παναιγιάλειος σ’ ένα ακόμη παιχνίδι δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός βατού εκτός έδρας παιχνιδιού, παίρνοντας κάτι, παρά τις διαβεβαιώσεις του προπονητή του για το αντίθετο, τονίζοντας ότι «εκπτώσεις τέλος, 70% ετοιμότητα, ικανότητα των νέων ποδοσφαιριστών, πάθος και ψυχή…». Πλήρωσε προσωπικά αμυντικά λάθη και πέταξε στο καλάθι των αχρήστων το τραγικό αμυντικό λάθος από πλευράς Βέροιας, που του έδωσε τη δυνατότητα να προηγηθεί δημιουργώντας φρούδες -όπως αποδείχτηκε- ελπίδες για θετικό αποτέλεσμα.
Με αυτά και με τ’ άλλα η Αιγιώτικη ομάδα συνεχίζει με… σπασμένα φρένα κι από την μία ήττα στην άλλη. Εξακολουθεί να αγνοεί την νίκη και πιο συγκεκριμένα το θετικό αποτέλεσμα για αρκετές αγωνιστικές, εντός και εκτός έδρας. Τα λόγια όμως είναι περιττά. Δεν υπάρχει λόγος να το κουράζουμε περισσότερο, τη δεδομένη χρονική στιγμή, μιας και δεν υπάρχει -θεωρώ- κάτι να γραφτεί που δεν έχει ειπωθεί έως τώρα για τον προβληματικό αγωνιστικά φετινό Παναιγιάλειο. Το πράγμα έχει… τερματίσει εδώ και καιρό και είναι προφανές ότι μέχρι να τελειώσει αυτή η «καταραμένη» σεζόν, ώστε να δούμε για το που (και με ποιόν…) βαδίζουμε, θα χρειαστεί πολύ γερό στομάχι απ’ όλους. Και θα χρειαστεί διότι πράγματι αυτό που βιώνουμε δεν “παλεύεται” με τίποτα και δεν αξίζει ούτε στον σύλλογο…