Μουντιάλ 2002: Η διοργάνωση των εκπλήξεων και της διαιτησίας…

By
Updated: Ιούνιος 5, 2018

Αρχές του 21ου αιώνα. Σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών για τον χώρο του ποδοσφαίρου -και όχι μόνο- ένα ακόμα παγκόσμιο κύπελλο θα λάμβανε χώρα. Η FIFA, με σαφή την πρόθεσή της για «άνοιγμα» στις αγορές της Ασίας, είχε αναθέσει την διοργάνωση στις Ιαπωνία και Ν. Κορέα. Μια διπλή καινοτομία καθώς θα ήταν η πρώτη φορά που το μουντιάλ θα φιλοξενείτο εκτός Ευρώπης και Αμερικής και δη από δύο διαφορετικές χώρες. Επομένως, πριν την έναρξή του ακόμα, το Μυντιάλ του 2002 σε προϊδέαζε ότι θα παρακολουθούσες κάτι διαφορετικό από τα μέχρι τότε συνηθισμένα.
Ας το πάρουμε από την αρχή. Η σέντρα δόθηκε την 31η Μαΐου στη Σεούλ, εκεί όπου η κάτοχος του τροπαίου Γαλλία, με μεγάλο απόντα τον ήρωα της προηγούμενης διοργάνωσης Ζιντάν, αντιμετώπισε την Σενεγάλη. Η νίκη των εκπληκτικών Αφρικανών του Μπρούνο Μετσού, καθώς και η αδυναμία των Γάλλων να δημιουργήσουν ευκαιρίες, αποτέλεσαν το προμήνυμα για όσα θα παρακολουθούσαμε στη συνέχεια. Ο πρώτος όμιλος έφερε στην κορυφή την σταθερή Δανία, με την Σενεγάλη να την ακολουθεί πανάξια ως δεύτερη. Η Γαλλία από την άλλη, απογοήτευσε τερματίζοντας τελευταία χωρίς καν να σκοράρει. Ο τραυματισμός του Ζιντάν λίγες μέρες πριν την έναρξη της διοργάνωσης, καθώς και ο κορεσμός από τα δύο συνεχόμενα τρόπαια που κατέκτησε το 1998 και το 2000 ήταν οι βασικότερες αιτίες του …ναυαγίου.
Στον δεύτερο όμιλο, η Ισπανία κατέκτησε εύκολα την πρόκριση και την πρωτιά με τρεις νίκες, ενώ την ακολούθησε η Παραγουάη ύστερα από μια επική ανατροπή κόντρα στη Σλοβενία την τελευταία αγωνιστική. Ο τρίτος όμιλος έφερε επίσης μια εύκολη πρωτιά, με την Βραζιλία των τριών Ρο (Ρονάλντο, Ριβάλντο, Ροναλντίνιο) να προσφέρει γκολ και θέαμα και την Τουρκία να ακολουθεί δεύτερη, εκμεταλλευόμενη την διαφορά τερμάτων εις βάρος της Κόστα Ρίκα.
Ο τέταρτος όμιλος πάλι, έφερε την πρώτη χρήση της διαιτητικής «πριονοκορδέλας». Θύμα η ποιοτική Πορτογαλία στον αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής κόντρα στην εκ των διοργανωτριών Ν. Κορέα, όπου και έμεινε από νωρίς άδικα με 9 παίκτες χάνοντας εντέλει με 1-0, αποτέλεσμα που την έθεσε πρόωρα εκτός διοργάνωσης με τις δύο προνομιούχες θέσεις να καταλαμβάνονται από τις Ν. Κορέα και ΗΠΑ. Στον πέμπτο όμιλο, η πρώτη θέση κατέληξε στην Γερμανία η οποία πέτυχε και μια από τις ευρύτερες νίκες στην ιστορία των Μουντιάλ, στο 8-0 με την Σαουδική Αραβία. Ακολούθησε η μαχητική Ιρλανδία, με το Καμερούν να μην επιβεβαιώνει τις προσδοκίες και την Σ. Αραβία να σημειώνει αρνητικό ρεκόρ με 0 βαθμούς και 0-12 τέρματα.
Ο έκτος όμιλος ονομάστηκε (όχι άδικα) και ως ο «όμιλος του θανάτου» καθώς περιλάμβανε το αιώνιο ντέρμπι των παγκοσμίων κυπέλλων ανάμεσα στην Αγγλία και την Αργεντινή. Τη νίκη και επομένως την εκδίκησή της για τον αποκλεισμό της προηγούμενης διοργάνωσης θα έπαιρνε τελικά η Αγγλία χάρη σε ένα εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Ντέιβιντ Μπέκαμ, ο οποίος θα εξιλεωνόταν και ο ίδιος με αυτό τον τρόπο για την αποβολή του στον αγώνα του ‘98. Εντέλει τα δύο εισιτήρια για τους «16» κατέκτησαν η Σουηδία και η Αγγλία, με την Αργεντινή παρά το εξαιρετικό της ρόστερ να αποκλείεται πρόωρα, «γράφοντας» ακόμα μια έκπληξη.
Στον έβδομο όμιλο η πρώτη θέση κατέληξε στο Μεξικό και την Ιταλία να ακολουθεί ως δεύτερη, παίζοντας όμως σίγουρα κάτω από τις δυνατότητές της, ενώ αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η στάση της Ιταλίας και του Μεξικού στον μεταξύ τους αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής όταν με το σκορ στο 1-1, αποτέλεσμα που βόλευε και τους δύο αντάλλασσαν προκλητικά πασούλες αδημονώντας για το τελικό σφύριγμα. Ο όγδοος και τελευταίος όμιλος έφερε την έτερη διοργανώτρια Ιαπωνία στην πρώτη θέση ακολουθούμενη από το Βέλγιο, το οποίο κέρδισε τον κρίσιμο αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής κόντρα στη Ρωσία με 3-2.
Η φάση των «16» ξεκίνησε με μια εύκολη πρόκριση της Αγγλίας επί της Δανίας με 3-0 και μια δύσκολη για την Γερμανία κόντρα στην Παραγουάη χάρη σε γκολ του Νόιβιλ στο 89’. Ακολούθησαν δύο παιχνίδια θρίλερ, με την Ισπανία να αποκλείει την Ιρλανδία χάρη στις αποκρούσεις του Ίκερ Κασίγιας στη διαδικασία των πέναλτι και την Σενεγάλη να συνεχίζει να εκπλήσσει ξεπερνώντας το εμπόδιο της Σουηδίας στην παράταση με το χρυσό γκολ του Ανρί Καμαρά. Η τρίτη μέρα έφερε αρχικά το ντέρμπι της κεντρικής και βόρειας Αμερικής όπου οι ΗΠΑ απέκλεισαν σχετικά εύκολα το Μεξικό με 2-0, ενώ στη συνέχεια η Βραζιλία κατέβαλλε δύσκολα την αντίσταση του Βελγίου με 2-0, με τους Βέλγους να εκφράζουν πάντως δικαιολογημένα παράπονα για τον διαιτητή ο οποίος ακύρωσε πεντακάθαρο γκολ του Βίλμοτς στο 0-0. Τα χειρότερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμα. Την τελευταία ημέρα αυτής της φάσης και αφού πρώτα η Τουρκία άφησε εκτός την Ιαπωνία με 1-0, τέθηκαν αντιμέτωπες η Ιταλία με την Ν. Κορέα. Οι Ιταλοί άνοιξαν το σκορ στο πρώτο ημίχρονο και επέβαλαν το παιχνίδι τους βγαίνοντας συχνά σε αντεπιθέσεις, οι οποίες όμως συνήθως κόβονταν με ανύπαρκτα οφσάιντ. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Σέολ Κι Χέον ισοφάρισε στο 88’ οδηγώντας τον αγώνα στην παράταση όπου οι Νοτιοκορεάτες θα έπαιρναν εντέλει την πρόκριση με γκολ του Αν στο 117’ και αφού νωρίτερα ένα πεντακάθαρο πέναλτι υπέρ της Ιταλίας είχε μετατραπεί, από τον ανεκδιήγητο διαιτητή Μπάιρον Μορένο, σε αποβολή του Φραντζέσκο Τότι με δεύτερη κίτρινη κάρτα για θέατρο… Υπήρχαν και χειρότερα; Άμεσα θα αποδεικνυόταν πως ναι!
Στη φάση των προημιτελικών, η Ν. Κορέα θα έβρισκε την Ισπανία η οποία από την αρχή μέχρι το τέλος είχε τον πλήρη έλεγχο και σημείωσε δύο γκολ τα οποία ακυρώθηκαν άνευ λόγου και αιτίας από τον Αιγύπτιο διαιτητή Γκαντούρ. Έτσι το 0-0 διατηρήθηκε μέχρι την διαδικασία των πέναλτι, εκεί όπου ο Κορεάτης τερματοφύλακας Γου Γιαεν Λι απέκρουσε το τελευταίο χτύπημα των Ισπανών το οποίο ανέλαβε, κακώς, ο τραυματίας Χοακίν. Στα άλλα παιχνίδια, η Γερμανία απέκλεισε δύσκολα με 1-0 τις ΗΠΑ με τον Όλιβερ Καν να πραγματοποιεί σωρεία εντυπωσιακών επεμβάσεων, η Τουρκία προκρίθηκε επί της Σενεγάλης στην παράταση χάρη στο χρυσό γκολ του Ιλχάν Μανσίζ, ενώ το μεγάλο ντέρμπι ανάμεσα στην Αγγλία και τη Βραζιλία κρίθηκε με 2-1 υπέρ της δεύτερης, με το καταπληκτικό σε έμπνευση γκολ του Ροναλντίνιο να ξεχωρίζει. Ο λαμπρότερος «διάττων αστέρας» στην ιστορία του ποδοσφαίρου εκτέλεσε ένα φάουλ από τα 40 μέτρα και ενώ όλοι περίμεναν σέντρα η μπάλα προσγειώθηκε στο «παραθυράκι» του εμβρόντητου Ντέιβιντ Σίμαν.
Στους ημιτελικούς, η Βραζιλία έκαμψε την αντίσταση της Τουρκίας χάρη σε ένα όμορφο γκολ του Ρονάλντο, ενώ η Γερμανία απεδείχθη ανυπέρβλητο εμπόδιο για την έκπληξη Ν. Κορέα καπαρώνοντας το δεύτερο εισιτήριο για τον τελικό. Χαρακτηριστική στιγμή του δεύτερου ημιτελικού ήταν το αρχικό σάστισμα των Γερμανών στο γκολ που έκρινε τον αγώνα καθώς δεν περίμεναν ότι θα μετρούσε…
Στον μικρό τελικό η Τουρκία επικράτησε της Ν. Κορέας με 3-2 κατακτώντας την τρίτη θέση, ενώ το γκολ του Χακάν Σουκούρ μόλις στο 11ο δευτερόλεπτο, αποτελεί το πλέον γρήγορο στην ιστορία των Μουντιάλ. Παρεμπιπτόντως, σήμερα ο Σουκούρ ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ καθώς στην Τουρκία διώκεται για αντικαθεστωτική δράση…
Μ’ αυτά και μ’ αυτά φτάσαμε στον τελικό όπου στις 30 Ιουνίου στη Γιοκοχάμα, δύο παραδοσιακές δυνάμεις του ποδοσφαίρου, η Γερμανία με την Βραζιλία, διασταύρωσαν τα ξίφη τους με φόντο το τρόπαιο. Ύστερα από ένα πρώτο ημίχρονο με ελάχιστες φάσεις, στο 67’ σημειώθηκε η φάση της διοργάνωσης όταν ο μέχρι εκείνη τη στιγμή MVP Όλιβερ Καν, έχασε την μπάλα μέσα από τα χέρια του και ο πρώτος σκόρερ του τουρνουά, Ρονάλντο σημείωσε εύκολα το 1-0. Ακολούθησε ακόμα ένα γκολ από το «φαινόμενο», το οποίο και σφράγισε την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου για την «Σελεσάο».
Η Βραζιλία του Φελίπε Σκολάρι, με ένα σύστημα 3-4-2-1 που αρχικά λοιδορήθηκε ως αμυντικογενές από τους οπαδούς της, απέδωσε ένα ουσιαστικό και θεαματικό συνάμα ποδόσφαιρο φτάνοντας δίκαια στην κορυφή. Πέραν της μεσοεπιθετικής τριπλέτας των τριών Ρο, ξεχώριζαν οι καλύτεροι ακραίοι μπακ της εποχής τους, Ρομπέρτο Κάρλος και Καφού, ο Ντίντα στο τέρμα, ο Λούσιο στα στόπερ και ο Ζιλμπέρτο Σίλβα στα χαφ.
Σε γενικές γραμμές πάντως, όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, το Μουντιάλ του 2002 χαρακτηρίστηκε από τις αμυντικές τακτικές και την αδυναμία των μεγάλων ομάδων, πλην Βραζιλίας, να παράξουν επιθετικό παιχνίδι και να δημιουργήσουν ευκαιρίες. Αυτό άφηνε περιθώριο για έκπληξεις, όπως διαπιστώθηκε από τις πορείες ομάδων αουντσάιντερ, σαν τη Σενεγάλη, την Τουρκία και τις ΗΠΑ. Ακόμα και η Ν. Κορέα, παρά το διαιτητικό «σπρώξιμο», ήταν μια ομάδα σφιχτοδεμένη, που έφερε την σφραγίδα του Γκους Χίντινγκ, ενός εξαιρετικού προπονητή, σχετικά υποτιμημένου από το ευρύ κοινό. Η κατάσταση αυτή, που είχε παγιωθεί εκείνη την εποχή κυρίως στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, ήταν αυτή που δύο χρόνια αργότερα θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο σε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Την κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική μας ομάδα!
Εν κατακλείδι, το Μουντιάλ του 2002 είχε όντως, όπως αναμενόταν, κάτι το διαφορετικό, δυστυχώς όμως προς την λάθος κατεύθυνση. Αφενός το θέαμα δεν είχε καμία σχέση με αυτό του ‘98 και αφετέρου, οι απροκάλυπτα αισχρές σε κάποιες περιπτώσεις διαιτησίες αλλοίωσαν το αποτέλεσμα και δημιούργησαν υποψίες γύρω από το κύρος της διοργάνωσης. Από την άλλη όμως, ευχάριστη θέση αποτέλεσε η άρτια οργάνωση από πλευράς Ιαπώνων και Νοτιοκορεατών καθώς και η ενθουσιώδης ατμόσφαιρα που δημιούργησαν στα γήπεδα ξεπερνώντας το στερεότυπο περί έλλειψης ποδοσφαιρικής παιδείας. Μπορούμε να πούμε επομένως πως η FIFA δικαιώθηκε τουλάχιστον ως προς την επιλογή των διοργανωτών.
Αυτά και για σήμερα. Ραντεβού σύντομα με το Μουντιάλ του 2006.


Επιμέλεια: Χρήστος Μανοδήμος


error: Content is protected !!

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies - Privacy Policy Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο