«Είμαστε άρρωστοι …και είναι πια αργά»

By
Updated: Απρίλιος 6, 2018

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Πρώτα απ’ όλα ο τίτλος είναι «κλεμμένος» από ένα πανό που ήταν κρεμασμένο στο γήπεδο και ο οποίος με καλύπτει απόλυτα, μιας και πιστεύω ότι δείχνει ρεαλιστικά την πραγματική εικόνα του φετινού Παναιγιάλειου. Και πάμε τώρα στα προφανή. Σαφώς και δεν είναι ότι καλύτερο να γνωρίζεις την ήττα στο …σπίτι σου από τον «αιώνιο εχθρό» σου, πραγματοποιώντας μία αποκαρδιωτική εμφάνιση ακόμη και στην τραγική φάση που βρίσκεσαι. Χειρότερο βέβαια είναι να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει και που είναι ο πάτος, αφού ακολουθούν ακόμη πιο δύσκολα παιχνίδια. Να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει διοικητικά, μιας και όλες οι εξελίξεις είναι ρευστές και τίποτα δεν μπορεί ακόμη να σου διασφαλίσει ένα μέλλον στο οποίο θα μπορείς να κάνεις μία νέα αρχή. Και το λέω αυτό διότι μετά τα δύο τελευταία παιχνίδια, όπου η ομάδα έδειξε ότι δεν μπορεί, κατανοήσαμε όλοι ότι είναι «άρρωστη» και βρίσκεται διασωληνωμένη αναμένοντας ένα …θαύμα αγωνιστικό ή διαδικαστικό που θα της επιτρέψει να σώσει έστω κι έτσι την παρτίδα.
Τα παραπάνω, πάντως, θεωρώ ότι είναι γνωστά και κατανοητά ακόμα κι από τον πιο αισιόδοξο φίλαθλο της ομάδας. Είναι πλέον η σκληρή πραγματικότητα. Εννοείται πως ο στόχος δεν χάθηκε στο παιχνίδι με τους «γείτονες», όπου θέλαμε να κάνουμε και την υπέρβαση (!) αλλά στα προηγούμενα που ήταν στα μέτρα της και δεν μπόρεσε να πάρει τους βαθμούς της νίκης.
Πάμε παρακάτω. Πλην του προπονητή της ομάδας που είπε αυτά που είπε γιατί έπρεπε -αν και θεωρώ ότι δεν τα πιστεύει απόλυτα- δεν νομίζω να υπάρχει κανείς από αυτούς που είδαν το ματς είτε από το γήπεδο, είτε από την τηλεόραση που να πιστεύει ότι οι «μελανόλευκοι» πάλεψαν το παιχνίδι. Και το τονίζω όχι επειδή δεν ήθελαν, αλλά επειδή δεν μπορούσαν. Δεν είχαν καθαρό μυαλό, συγκεκριμένο και ορθολογικό πλάνο, κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία, έγιναν «παιδικές» γκάφες στην αμυντική λειτουργία και γενικά δεν ήταν μία ομάδα που μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις το στόχο της. Και μερίδιο σε αυτό έχει κυρίως το ποδοσφαιρικό τμήμα που δεν έχει καταφέρει ακόμα να δείξει έστω και κάτι που να δείχνει ομάδα δουλεμένη και με συγκεκριμένη ταυτότητα. Στον αντίποδα είδαμε μία ομάδα που αν και ελλιπής, πήρε χαλαρά μία ακόμη εκτός έδρας νίκη και μάλιστα στο αχαϊκό ντέρμπι, υπερκαλύπτοντας τις πολλές απουσίες που είχε.
Με αυτά και με αυτά θα το ξαναπώ, ότι ο Παναιγιάλειος έχει χάσει -για μένα- το στόχο της παραμονής από τα ματς που δεν κέρδισε απέναντι σε βατούς αντιπάλους οι οποίοι έχουν τον ίδιο στόχο (πχ. Αναγέννηση Καρδίτσας, Καλλιθέα). Πλέον το μόνο που μπορεί να κάνει ο φίλαθλος κόσμος διατηρώντας την ελπίδα του, που είναι γεγονός ότι πεθαίνει τελευταία, είναι να εύχεται να αλλάξει η βαθμολογική κατάσταση από εξωαγωνιστικά κριτήρια. Και εννοώ βάσει κανονισμών και δίκαιων αποφάσεων. Εκεί φτάσαμε…

ΥΓ: Θέλω να ευχηθώ σε όλους σας Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα κι ας ελπίσουμε ότι η «μελανόλευκη» Ανάσταση δεν είναι πολύ μακριά και δεν αργήσει να συμβεί…

 

error: Content is protected !!

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies - Privacy Policy Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο