Δυστυχώς, αλλά έτσι -ή χειρότερη- θα είναι η συνέχεια…

By
Updated: Μάρτιος 26, 2018

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες εβδομάδες είχα σιγήσει και δεν εξέφραζα τις απόψεις μου, εκούσια. Παρακολουθούσα, είχα τις δικές μου απόψεις, κάτι ψιλοέλεγα στην εκπομπή του «Radioaigialeia», αλλά μέχρι εκεί. Ισως μάλιστα από το να γίνεσαι γραφικός, είναι καλύτερα να αφήνεις τα πράγματα και τις εξελίξεις να μιλούν από μόνα τους διότι ελλοχεύει συνεχώς ο κίνδυνος να (ξανα)κατηγορηθείς αδίκως… Ομως δεν μπορώ άλλο, ή αν θέλετε, δεν αντέχω άλλο.
Ο σύλλογος απλά συνεχίζει να «αναπνέει» έστω και με υποβοήθηση. Βέβαια και τώρα δεν έχει αλλάξει κάτι επί της ουσίας, όμως είναι δεδομένο ότι έτσι ή κάπως έτσι, θα πάει το πράγμα μέχρι το τέλος. Πολύ ζόρικα, με μεγάλη ανηφόρα και -πιθανώς- με πρωτόγνωρες καταστάσεις. Από αυτές που χρειάζονται πολύ γερό στομάχι. Για όποιον, βέβαια, τις αντέχει. Διότι υπάρχουν και πολλοί που δεν έχουν τη δύναμη ή δεν θέλουν να ασχοληθούν με αυτό που ζούμε. Δεν θέλουν ούτε να ξέρουν, ούτε να ακούνε. Και πώς να τους αδικήσεις ή να τους κατηγορήσεις, όταν είναι τόσο μα τόσο σκληρό…
Αυτή τη στιγμή, πάντως, δεν μπορεί να γίνει κάτι ουσιαστικό, εκτός από υπομονή και ευχολόγια για την -πολύ δύσκολη- επίτευξη του στόχου. Κι αυτό μέχρι να ολοκληρωθεί η χρονιά και να πάμε παρακάτω. Να πάμε σε μία ενδεχόμενη αλλαγή σελίδας ή ενδεχόμενη διόρθωση των κακών της κειμένων. Και γι’ αυτό είμαι σχεδόν σίγουρος. Αλλωστε θεωρώ και νομίζω ότι έτσι είναι σωστό γενικά για παρόμοιες καταστάσεις. Οσο δεν συζητιούνται κάποια πράγματα, αυτά πάνε και καλά. Οταν δημοσιοποιούνται, συνήθως καίγονται…
Και πάμε λίγο στον αγωνιστικό «πονοκέφαλο» που βιώνουμε, στην απέλπιδα προσπάθεια που θεωρούμε ότι γίνεται για την πολυπόθητη σωτηρία. Μετά τη βατή Καρδίτσα, είχαμε μία ακόμη εντός έδρας λευκή ισοπαλία για τον Παναιγιάλειο, αυτή τη φορά κόντρα στην επίσης βατή Καλλιθέα. Με τις φάσεις να… αναζητούνται με το σταγονόμετρο και το τελικό σκορ, σύμφωνα με τη γενική εικόνα, ίσως να τον κολακεύει κιόλας γιατί κανονικά ήταν μέχρι και για ήττα.
Το ματς δεν αντέχει ιδιαίτερης κριτικής. Κάκιστο ποιοτικά, με τον Παναιγιάλειο να θέλει και να μην μπορεί. Κι αυτό διότι έχει δημιουργηθεί ένα ρόστερ που -με κάθε σεβασμό στα παιδιά που προσπαθούν- δεν πείθει. Είτε σχετικώς έμπειρους με συγκεκριμένο ταβάνι, είτε από άγουρους πιτσιρικάδες που μπαίνουν άναρχα στα βαθιά με σοβαρότερο και… ορατό κίνδυνο να μην μπορούν να σηκώσουν τόσο απότομα το βάρος της φανέλας αλλά του στόχου και φυσιολογικά να… καούν. Και σε όλο αυτό να προσθέσουμε και τη δεδομένη αδυναμία της τεχνικής ηγεσίας να δώσει την απαραίτητη ώθηση ή έμπνευση…
Με βάση την εικόνα του ματς ο Παναιγιάλειος θα μπορούσε να χάσει το παιχνίδι, όπως και να το πάρει αν στεκόταν τυχερός στις υποψίες ευκαιριών που δημιούργησε κι ας μην το άξιζε. Δυστυχώς κάθε προσπάθεια για να γίνει ποδοσφαιρική συζήτηση, με αυτή την εικόνα, μοιάζει αφύσικη αν όχι κωμική. Οποιος θέλει ας την κάνει, δικαίωμα του. Ο κόουτς έμεινε ευχαριστημένος από την προσπάθεια. Ομως εκτός από αυτή υπάρχει και η απαραίτητη ουσία. Εκεί τι γίνεται; Για ποιο λόγο δεν μπορούμε να την πάρουμε; Γιατί ο κόουτς δεν αναφέρεται σε αυτή την ολοφάνερη αδυναμία;
Φυσικά είναι πολύ δύσκολο και ψυχοφθόρο να αποδεχθείς τέτοια αποτελέσματα και τέτοια εικόνα. Πονάει πολύ και δύσκολα αντέχεται. Παράλληλα, όμως και με τον απαραίτητο ρεαλισμό, μπορείς να καταλάβεις ότι μόνο έκπληξη δεν πρέπει να αποτελεί η συγκεκριμένη εικόνα. Διότι απλά δεν μπορεί να πάει διαφορετικά το πράγμα. Να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας δηλαδή ή να αφήνουμε κάποιους άλλους να το κάνουν;
Θεωρώ ότι έτσι θα κυλήσει μέχρι τέλους. Με μικρές διαφορές. Πότε προς τα πάνω και πότε προς τα κάτω και δεδομένα -πλέον- τίθεται θέμα υποβιβασμού. Το τωρινό ποδοσφαιρικό τμήμα θεωρώ -και εύχομαι χίλιες φορές και παραπάνω να διαψευστώ πανηγυρικά- ότι πάρα πολύ δύσκολα θα φέρει εις πέρας την αποστολή του. Θυμηθείτε το περυσινό του Σπανού και κάντε μία λογική σύγκριση με το τωρινό… Αν είχαν μείνει κάποιες μονάδες από το αρχικό φετινό ρόστερ, τότε θεωρώ ότι οι προβλέψεις θα ήταν κατά πάρα πολύ διαφορετικές. Ομως από τη στιγμή που όλα ξεκίνησαν στραβά από το καλοκαίρι και δυστυχώς οι αλλαγές δείχνουν να είναι ακόμη πιο… στραβές, είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε αυτά που ζούμε, μιας και δεν μπορεί να αλλάξει κάτι τη δεδομένη στιγμή. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να περιμένουμε με όση υπομονή μας απομένει να τελειώσει η χρονιά, να δούμε που θα είμαστε και τότε να ελπίσουμε ότι θα έρθει ο επόμενος, για να επανέλθει και η κανονικότητα…

 

error: Content is protected !!

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies - Privacy Policy Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο