«Οδηγός» για τη συνέχεια η εμφάνιση στο Κύπελλο

By
Updated: Σεπτέμβριος 22, 2017

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Αρχικά να πάμε λίγο πίσω τη μνήμη μας, περίπου ένα μήνα. Ας πάμε στα φιλικά που έδινε ο Παναιγιάλειος με ομάδες Γ’ Εθνικής, όπου ο αγωνιστικός χαρακτηρισμός μέτριος ήταν πάρα πολύ επιεικής για τις εμφανίσεις του, με αποτέλεσμα οι μελανόλευκοι φίλαθλοι -δικαιολογημένα- να τα βλέπουν όλα «μαύρα». Κι ας έρθουμε, πάλι, στο σήμερα.
Ενα «σήμερα» που βρήκε την Αιγιώτικη ομάδα να διεκδικεί την νίκη, κόντρα σ’  έναν αντίπαλο σίγουρα πιο ποιοτικό κι ένα εκ των βασικών θεωρητικά φαβορί για την κατάκτηση της ανόδου. Ο Παναιγιάλειος, κόντρα στον Άρη, έπαιξε πολύ καλό ποδόσφαιρο (κυρίως στα πρώτα 60 λεπτά του παιχνιδιού) και «γέμισε» ελπίδα για ακόμη καλύτερα πράγματα στη συνέχεια, με βασική προϋπόθεση να συνεχίσει τη σκληρή δουλειά ο Νίκος Κουρμπανάς και οι παίκτες του.
Ο Παναιγιάλειος είναι εδώ. Και αυτό δεν αποτελεί λαϊκισμό, αλλά ουσιαστική πραγματικότητα. Μπορεί να μην κατάφερε να κερδίσει και να έδειξε κάποιες δημιουργικές αδυναμίες, ωστόσο κανείς απ’ όσους τον παρακολουθούν δεν μπορεί να μην παραδεχτεί ότι η «Μαύρη Θύελλα» δείχνει να μπαίνει αγωνιστικά σ’ ένα σωστό επίπεδο, σ’ ένα σωστό «μονοπάτι» και μένει να δουλέψει σκληρά πάνω στις αδυναμίες της. Ολα βήμα – βήμα, χωρίς βιασύνες που θα αποτελούν προσωρινό… μπάλωμα. Αλλωστε και στη ζωή μαθαίνεις πρώτα να περπατάς και μετά μαθαίνεις άλματα αλλά και να τρέχεις…
Οι «μελανόλευκοι» έδειξαν χθες ότι είναι ομάδα. Με πίεση ασφυκτική στον αντίπαλο – κυρίως στα πρώτα 60 λεπτά του παιχνιδιού- με πολύ τρέξιμο, με ρόλους μέσα στο γήπεδο με εξαιρετική ανασταλτική λειτουργία, αλλά δυστυχώς χωρίς γκολ αλλά και χωρίς τύχη… Ωστόσο με θετικό πρόσημο στην εμφάνιση και παρά την ήττα, πρέπει να καταλάβουμε όλοι κάτι. Η εμφάνιση απέναντι στον Αρη πρέπει να είναι «οδηγός» για τη συνέχεια, κάτι που ξέρει πολύ καλύτερα απ’ όλους μας ο Νίκος Κουρμπανάς ο οποίος χθες άπλωσε όλη τη φιλοσοφία του στο γήπεδο, αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει στην νίκη, ενώ δεν βοηθήθηκε κι από τις κινήσεις ενίσχυσης που έκανε (αναγκαστικά ή μη) κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Με τη συνέχεια στη σκληρή δουλειά, φαίνεται ότι υπάρχει ελπίδα για να δούμε τον Παναιγιάλειο όχι μόνο όπως εμείς τον θέλουμε, αλλά σε υψηλό επίπεδο ανταγωνιστικό και ικανό να κάνει το κάτι παραπάνω.
Σε αντίθεση με το αγωνιστικό, η εικόνα στην κερκίδα δεν ήταν αυτή που αρμόζει στον Παναιγιάλειο. Μπορεί η προσέλευση των φιλάθλων να ήταν λίγο μεγαλύτερη, όμως σε καμία περίπτωση αυτή που έχει «στιγματίσει» τον Παναιγιάλειο. Λένε ότι μία σχέση μπορεί να περάσει από 40 κύματα, Κι αυτό είναι μία πραγματικότητα. Κάπως έτσι είναι και η σχέση του «μελανόλευκου» κόσμου με την ομάδα. Η αγάπη, βέβαια, είναι δεδομένη αρκεί η μία πλευρά (οι φίλαθλοι) να βλέπει και πράγματα από την άλλη (ομάδα). Εχω την εντύπωση, λοιπόν, ότι μετά την εμφάνιση στο Κύπελλο σιγά – σιγά η σχέση αυτή ξαναφτιάχνεται κι αν δεν γίνομαι υπερβολικός ίσως «ξαναφουντώνει», για να δούμε πάλι το δημοτικό στάδιο με πολύ κόσμο και παλμό. Τα υπόλοιπα στο γήπεδο και στην κερκίδα…

error: Content is protected !!

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο