Μπορεί να «χτίσει» πάνω στη… δίψα που υπάρχει

By
Updated: Φεβρουάριος 14, 2017

Αρθρο του Γρηγόρη Παλούμπη

Η μικρή προσέλευση του «μελανόλευκου» κόσμου στο γήπεδο, αναμφισβήτητα είναι απόρροια της έλλειψης ελπίδας. Για να «ξαναγεννηθεί» η ελπίδα στον Παναιγιάλειο, θεωρώ ότι χρειάζονται λίγα πράγματα. Γνωρίζουμε, επίσης, πολύ καλά ότι τα πάντα είναι δύσκολα. Κι όμως η επιστροφή στα νικηφόρα αποτελέσματα, εκτός από την αύξηση αισιοδοξίας για την παραμονή, βοήθησε ώστε να αρχίσουν να… σκάνε δικαιολογημένα χαμόγελα. Πάντως, σίγουρα χρειάζεται πολύ δουλειά, πολλές αποδείξεις ακόμη, διότι οι «μελανόλευκοι» φίλαθλοι έχουν «εκτεθεί» τα τελευταία χρόνια. Από πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν είναι εύκολο να τους γυρίσεις στο γήπεδο, δεν είναι εύκολο να απαιτείς στήριξη, δεν είναι απλό να τους δεις ξανά να αποθεώνουν και να χειροκροτούν ακόμη και το λάθος. Απλά αυτή η «δίψα» του κόσμου, είναι πολύ μεγάλη. Μία… σπίθα είναι αρκετή για να φουντώσει η φωτιά. Η καλή… φωτιά που θα φέρει πίσω τη συσπείρωση, τον δυναμισμό που έχει ο σύλλογος. Ομως μέχρι τώρα αυτή η καλή… φωτιά δείχνει να έχει… καταλαγιάσει επικίνδυνα.
Ο Παναιγιάλειος, δεδομένα, έχει μειονέκτημα σε κάποια σοβαρά επίπεδα. Οικονομικά έχει τη μικρότερη ευχέρεια. Βρίσκεται σε αναζήτηση στελέχωσης Δ.Σ. με νέα πρόσωπα που θα μπορούν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο. Αγωνιστικά έκανε πολλές κινήσεις ενίσχυσης και πιθανότατα έχει καλύψει τα περισσότερα κενά και το μόνο που απομένει είναι να το δούμε στο γήπεδο. Με λίγα λόγια έχει θέματα να αντιμετωπίσει. Ομως Παναιγιάλειος είσαι. Πρέπει να βρει τρόπο να κοιτάει τους πάντες όχι μόνο στα μάτια, αλλά να είναι και πιο πάνω από κάποιους. Πρέπει να βρει τρόπο να κάνει τα προβλήματά του, πλεονεκτήματα. Κάτι το οποίο μπορεί να γίνει. Αλλωστε αυτός είναι ο μόνος δρόμος, μη γελιόμαστε, αφού στην εποχή μας είναι τουλάχιστον κοροϊδευτικό να ονειρευόμαστε πως θα έρθει κάποιος επενδυτής από το εξωτερικό με πολλά χρήματα για να μας λύσει όλα τα προβλήματα και να κάνει τα όνειρά μας πραγματικότητα.
Οι «μελανόλευκοι» έχουν την τύχη να διαθέτουν, εντός και εκτός ομάδας, αρκετή φιλοδοξία. Ανθρώπους με όρεξη, με «τρέλα» για να πετύχουν ο καθένας το στόχο του. Χωρίς να κάθονται να… μοιρολογούν επειδή δεν υπάρχουν πολλά χρήματα για να είναι όλα εύκολα ή αν θέλετε για να γίνουν όλα εύκολα. Κι όταν υπάρχει φιλοδοξία, συνήθως δεν γίνεσαι μίζερος, δεν ψάχνεις δικαιολογίες, αλλά βρίσκεις τρόπους να ξεπερνάς δυσκολίες, επειδή δεν τις βλέπεις ως δυσκολίες αλλά ως δεδομένα που πρέπει να αντιμετωπίσεις και να διαχειριστείς. Βέβαια και στο ρόστερ υπάρχει φιλοδοξία. Ολοι έχουν κίνητρο και θέλουν να πετύχουν.
Οσα αναφέρω, φυσικά, είναι εύκολο να τα λες και δύσκολο να τα εφαρμόσεις. Το γνωρίζουμε όλοι καλά. Αλλά δεν υπάρχει διαφορετικός δρόμος για τον Παναιγιάλειο με τα τωρινά δεδομένα, διατηρώντας τη φιλοδοξία, τη «δίψα» και το κίνητρο να πας ψηλότερα μέσα από την ομαδική προσπάθεια. Μόνο έτσι η ομάδα θα έχει ενέργεια, θα τρέχει και θα «πνίγει» τον αντίπαλο με τον τρόπο που αγωνίζεται. Ο κρυφός «άσσος» είναι η φιλοδοξία όλων. Μοναδικό στοιχείο που διαθέτει σίγουρα ο Παναιγιάλειος ίσως και περισσότερο από τους υπόλοιπους, οι οποίοι μπορεί να έχουν οικονομική βάση, όμως δεν είναι και δεν μπορούν να γίνουν ομάδες με δυναμική…

error: Content is protected !!